‘We wilden naar Brazilië'

We wilden naar Brazilië… en we spraken een reiziger die het land op eigen houtje had verkend. Je komt ze overal tegen en je herkent ze aan de zware rugzak en de Lonely Planet in de hand. Het zijn de echte avonturiers die een ticket kopen naar een verre stad en daarna alles zelf organiseren.

Dat lijkt niets te kosten, maar het valt vaak tegen. Daarbij is de reis ongeorganiseerd en dus spannend en vol onzekerheden. Onze avonturier probeerde de aanbevolen pousadas maar die waren vaak al volgeboekt. Verder ongemak: vervoer dat wel of niet meer gaat of in elk geval op andere tijden, eindeloos gesjouw en de onvermijdelijke taalproblemen.

Zijn anekdote over de laatste bus in een klein dorpje en een nacht aan het strand klonk ludiek, maar nu wisten we het zeker: niet voor ons.

We wilden naar Brazilië… en spraken reizigers die onderweg waren via een touroperator. Je komt ze overal tegen en je herkent ze aan de altijd-veel-te-grote koffers en de juffrouw in het opgewekte roodwitte pakje.

Ze verblijven in een all-in resort dat er net zo uitziet als die in Spanje, Sri-Lanka of Florida. Ze gaan daar vaak niet uit, want voor alles is immers al betaald. Lekker veilig ook, want je hoeft zelf niet te kiezen. Je zit nooit met een Braziliaanse kaart, die je niet begrijpt . Het voedsel en de drank is bekend, van goede kwaliteit, smaakt goed en het is er nooit te weinig. Uiteraard doen ze de nodige excursies en je komt deze reizigers dan ook overal tegen. Ze ondernemen nooit iets alleen en zijn dus altijd met elkaar. De opgewekte dame gaat mee in de bus, dirigeert iedereen op het bootje, laat de groep even los op het marktje, geeft even de tijd voor een drankje en verzamelt iedereen weer in de bus. We wisten het zeker: niet voor ons.

We wilden naar Brazilië… en toen vonden we Linha Verde. Door de mooie site waren we onmiddellijk enthousiast. Het eerste contact per e-mail was zo gelegd. Wel even gebeld ook: "Bestaan jullie echt?" Ze bestaan echt.

Prachtige formule. Twee weken lang genoten. Prima accommodaties en heerlijk eten naar keuze bij de pousada of bij één van de vele restaurantjes in de omgeving. Samen spraken we een programma af dat overigens ook steeds opnieuw kon worden aangepast. Zo bleven we een dag langer in Salvador dan gepland en lieten we excursies vroeger of later beginnen al naar gelang we zin hadden. We werden rondgereden, maar ook alleen gelaten en we hebben de prachtigste plekjes gezien. En behalve dat maakten we twee weken deel uit van de Braziliaanse gemeenschap.

We spraken via hen met mensen en kregen veel informatie over land, politiek, natuur en cultuur. We werden uitgenodigd voor een verjaardagsfeest van een vriendin. Een swingend feest met Salsaband. We gingen inkopen op de markt van Sitio, Ellen reisde per motor naar de kapper en Bert reed een dag paard over land en strand. Natuurlijk waren we toeristen maar zo voelden we ons niet. Het was boeiend, hartelijk en gezellig. We hebben genoten en het land heeft ons gepakt zoals het anders misschien niet gedaan zou hebben; wij komen zeker terug.